تبلیغات
اطلاع رسانی تخصصی فیزیوتراپی - مطالب فیزیوتراپی در بیماریها

اطلاع رسانی تخصصی فیزیوتراپی

دکتری حرفه ای فیزیوتراپی نیاز سلامت جامعه



آب درمانی Hydrotherapy روشی درمانی است که در 
فیزیوتراپی  از آن استفاده میشود. هدف از آب درمانی کاهش درد بیمار و افزایش دامنه حرکات مفاصل و قدرت اندام با استفاده از آب است.
درواقع هیدروتراپی بخشی از فیزیوتراپی  میباشد.

هیدروتراپی 2 نوع است:

 1- هیدروتراپی عمومی 2-  هیدروتراپی عضوی

در هیدروتراپی عمومی : به طور معمول تمام بدن ( به جز سر و گردن ) بیمار در آب قرار می گیرد.

در هیدروتراپی عضوی: فقط همان عضوی كه دچار ضایعه شده است در آب قرار می گیرد.

در هیدروتراپی ، یك قسمت یا تمام بدن (بستگی به مورد دارد) به دفعات گرم و سرد می شود با این كار گردش خون در عروق تسهیل 

می گردد. هیدروتراپی به روشهای مختلفی اجرا می شود. درهیدروتراپی به كمك دوش از سوراخهای ریز آن آب با فشار به اعضاء و اندامها

 برخورد می کند و باعث تحریك اعصاب ، حركات عضلات و تسهیل جریان خون در عروق می شود و در جکوزی با قرار دادن عضو در 

مقابل فشار آب میتوان ضمن ایجاد موارد فوق به کاهش درد عضو و رفع خستگی ناشی از فشار تمرینات ورزشی بهره برد.

حیطه های خدمات هیدروتراپی در فیزیوتراپی

 
1.كاهش دامنه حركتی

2. در مواردی كه حركت عملكردی در بیرون از آب با درد همراه است.

3. نقایص و مشكلات تعادلی، حس عمقی و هماهنگی

4. كاهش قدرت عضلانی

5. مشكلات قلبی – عروقی

6. مشكلات و ناتوانی های تحمل وزن در خشكی

7. ادم (ورم )محیطی اندامها

8. مشكلات راه رفتن كه در خشكی اصلاح نمی شوند.

9. مشكل در دفع گرما در كل بدن در هنگام فعالیت در خشكی


احتیاطها : 

1- صرع كنترل نشده با دارو.

2- برش های جراحی كه اخیراً بهبود یافته اند.

3- عدم وجود حس یا حس ضعیف محیطی.

4- دیابت .

5- فشار خون پایین وضعیتی.

6- بیماری های وستیبولار و تعادلی شدید.

7- اختلالات تنفسی.

8- كولستی.

9- مشكلات كنترل ادرار و مدفوع.

10- تراكئوستمی.

11- ترس از آب.

12- مشكلات سیستم تنفسی – قلب مثل آسم. مشكلات تعادلی، حس عمقی و هماهنگی






تاثیر آب درمانی در درمان بیماری های اندام با چند مکانیسم صورت میگیرد
  • گرم کردن اندام و در نتیجه کاهش درد
  • سبک کردن وزن بدنبال غوطه ورشدن در آب و در نتیجه راحت تر شدن حرکت دادن اندام
  • استفاده از مقاومت آب در مقابل حرکت اندام و در نتیجه کمک به تقویت عضلات آن
  • آرامش روحی بیمار که میتواند کمک فراوانی به کاهش درد های اندام بکند

 


ادامه بحث در ادامه مطلب



ادامه مطلب

نشانگان مجرای مچ دستی یا سندرم تونل کارپ (Carpal tunnel syndrome) شایعترین آسیب عصبی از نوع به دام افتادن عصب می‌باشد که در نتیجه فشردگی عصب میانی (عصب مدین Median Nerve) در ناحیه مچ دست ایجاد می‌شود و در ارتباط با عوامل مختلفی ایجاد می گردد. شکستگی ها، دررفتگی ها، تومورها، برخی از بیماری ها (مثلا دیابت یا اختلالات تیروئید) و انجام فعالیت های تکراری در ناحیه مچ دست از مواردی هستند که باعث درگیری عصب مدین در قسمت خاصی از مچ دست می گردند.

عصب مدین  در ناحیه مچ دست از زیر بافت همبندی مچ دست (لیگامان عرضی مچ یا فلکسور رتیناکولوم) و از روی استخوانهای مچ عبور می‌کنند، اگر به هر دلیلی این فضا تنگ شده باشد به این عصب فشار وارد شده و اختلالات حسی و حرکتی در انگشتان دست بروز می‌کند که به این بیماری سندرم کارپال تونل گفته می‌شود. هر عاملی که باعث کاهش اندازه تونل یا افزایش حجم بافتهای داخل تونل شود علائم بیماری را ایجاد می‌کند.

شیوع این بیماری در خانمهای خانه‌دار میانسال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین و در کل هر نوع کاری که با فعالیت های مکرر مچ دست سر و کار دارد بیشتر است. بیمار معمولاً با کرختی، درد، گزگز در محل توزیع عصب مدین (انگشتان شست، اشاره، میانی) مراجعه می‌کند، این علائم اغلب شب‌ها تشدید شده و با حرکات تکراری و قوی دست بدتر می‌شود. در برخی موارد صاف کردن یا تکان دادن دست باعث بهبودی علائم می‌شود. گاه عدم توان انجام حرکات دقیق انگشتان (مانند سوزن دوزی) و ضعف حرکتی نیز دیده می‌شود. در مراحل شدید درگیری عصب ممکن است عضله پایین انگشت شست دچار کاهش حجم (آتروفی) گردد.



ادامه مطلب

در این دو ویدئو به ارائه اطلاعاتی درباره پیچ خوردگی مچ پا (Ankle Sprain)  توسط همکار عزیزم فیزیوتراپیست مریم نعیمی می پردازیم. در قسمت اول اطلاعاتی راجع به دلایل، انواع و روشهای درمانی Ankle Sprain ارائه شده است و در قسمت دوم به ارائه تمرینات کششی و تقویتی موثر برای درمان پرداخته شده است.

قسمت اول

قسمت دوم


هموفیلی یک بیماری ارثی است که به علت عدم وجود یک ژن خاص در بدن ایجاد می‌شود و افراد مبتلا به هموفیلی نمی‌توانند پروتئین خاصی را که در جریان خون وجود دارد و موجب انعقاد خون می‌شود بسازند. در نتیجه، این بیماران به‌دنبال ضربه به‌راحتی دچار خونریزی می‌شوند و خونریزی آنها هم به راحتی متوقف نمی‌شود.

 

 بهترین و موثرترین راه برای کاهش بروز عوارض ذکر شده پیشگیری از ایجاد خونریزی مفصلی است و بهترین راه آن استفاده از فاکتورهای خونی است. استفاده از فاکتور‌های خونی یعنی همان پروتئین‌هایی که بدن فاقد آن است، در واقع نوعی درمان جایگزینی است. با این کار بدن به میزان کافی فاکتورهای انعقادی خواهد داشت تا بتواند مانع از خونریزی شود.

 

 با این حال اگر به هر دلیلی خونریزی مفصلی ایجاد شد با انجام اقداماتی می‌توان شدت آسیب‌های احتمالی را کم کنیم از جمله استراحت و حرکت ندادن اندام موجب قطع خونریزی می‌شود و بالا نگه داشتن اندام موجب می‌شود تا فشار خون در اندام کم شود و خونریزی هم کاهش یاب. این کار همچنین به جذب خونریزی کمک می‌کند و با سرد کردن و کمپرس مفصل می‌توان به کاهش ادامه خونریزی کمک کرد.

 

 مکانیسم آسیب مفصل و اندام در بیماران هموفیلی به گونه ای است که با هر بار خونریزی در مفصل و بازجذب آن، سلول‌های ناخواسته جدیدی در کپسول مفصلی رشد می‌کند که موجب کم شدن خاصیت انعطاف پذیری آن می‌شوند. در نتیجه به‌تدریج کپسول مفصلی کوچک و جمع و غیر قابل انعطاف می‌شود و به‌دنبال آن مفصل دچار خشکی و محدودیت حرکتی می‌شود، بنابراین به‌تدریج و با کاهش دامنه حرکتی در مفصل عضلات اندام هم ضعیف می‌شوند و بعد از مدتی با افزایش تخریب در غضروف مفصلی، بیمار دچار درد مفصل می‌شود.

 

 براین اساس درد در ابتدا فقط در حین فعالیت‌های بدنی است ولی با شدید شدن بیماری ممکن است در حالت استراحت هم وجود داشته باشد و استخوان‌های اندام بیمار به‌تدریج دچار کاهش تراکم و پوکی می‌شوند و تمام بیماران مبتلا به هموفیلی که دچار خونریزی‌های مکرر مفصلی می‌شوند مشکلات ذکر شده را کما بیش در مفاصل زانو، مچ پا یا آرنج خود دارند. بنابراین هر چه سن بیمار بالاتر می‌رود و دفعات خونریزی‌ها بیشتر می‌شود مشکلات ذکر شده هم شدیدتر می‌شوند.

 

 بیماران مبتلا به هموفیلی که با درمان جایگزینی مناسب و استفاده از فاکتورهای خونی مانع از خونریزی مفصلی می‌شوند این مشکلات مفصلی را نخواهند داشت. همانطور که گفته شد مفاصل لولایی مانند زانو، مچ پا و آرنج بیشتر دچار خونریزی مفصلی و عوارض ناشی از آن می‌شوند در حالیکه احتمال این مشکلات در مفاصل گوی و کاسه ای مانند مفصل ران و شانه کمتر است.

 

 روش‌های کاهش عوارض مفصلی در بیماران هموفیلی اهمیت استفاده از درمان‌های فیزیوتراپی در این بیماران است به گونه ای است که فیزیوتراپی در بیماران هموفیلی منجر به سرعت بخشیدن به روند ترمیم بافت‌های آسیب دیده، کاهش تعداد دوره‌های خونریزی، جلوگیری از تخریب مفصل در اثر خونریزی‌های مکرر و بهبود کیفیت زندگی بیماران هموفیلی می شود.

 

 بیماران هموفیلی، بعد از خونریزی نیازمند بازتوانی مفاصل و ماهیچه‌ها هستند و فیزیوتراپیست، با کاهش درد و سفتی مفاصل، افزایش انعطاف پذیری ماهیچه و بافت نرم و افزایش تعادل فرد، به آنان کمک می‌کند، فیزیوتراپی افراد هموفیلی، شامل الکتروتراپی، تمرین درمانی و آب درمانی است و همچنین الکتروتراپی که موجب کاهش التهاب و گرفتگی‌های عضلانی و کاهش درد به منظور آماده سازی برای متحرک سازی مفصل می‌شود

 

 همچنین تمرین درمانی، موجب افزایش قدرت تحمل درد، جلوگیری از لاغری عضلانی، پیشگیری از پوکی استخوان و جلوگیری از ایجاد مشکلات مفصلی – عضلانی، در این دسته از بیماران می شود

مسول بخش فیزیوتراپی مرکز درمان جامع هموفیلی ایران

فیزیوتراپیست  ویدا مرزبان

کانال رسمی فیزیوتراپی ایران


 

قوز (kyphosis) و درمان آن

داشتن انحنا(تحدب)درستون فقرات و در قسمت پشت تا حدی طبیعی است. اما وقتی این انحنا از حد مشخصی بیشتر شود، به آن کیفوزKyphosis یا قوز میگویند.

اگر زاویه قوس ستون مهره بیش از 5 درجه باشد، معمولا از درمان جراحی استفاده میشود. در موارد خفیف از ورزش برای درمان قوزپشت استفاده میگردد.

 

تمرین های اصلاح کننده قوز(کیفوز)

-به شکم بخوابید دستها را روی زمین تکیه دهید سروتن خودرا بلند کنید.


- به شکم بخوابید دستها را در طرفین بدن قرار دهید سر، گردن ودستها را باهم بالا بیاورید،چند ثانیه مکث کنید سپس به حالت اول خود برگردید.

- به شکم بخوابید دستها را روی کمر ویا روی پشت گردن قلاب کنید سرو گردن را بلند نمایید چند ثانیه مکث کنید سپس به حالت اول خود برگردید.

- به شکم بخوابید دستها را از طرفین به بالای سرکشیده،سر و تنه رابلند کنید.

- به شکم بخوابید سر، تنه ، یک دست و پای مخالف خود رابطرف بالا بلند کنید. چند ثانیه مکث کنید سپس به حالت اول خود برگردید. این حرکت را نیز برای دست و پای طرف مقابل نیز تکرار نمایید.

- به حالت چهار دست و پا قرار بگیرید. یک پای خودرا بطرف عقب تا آنجا که ممکن است بلند کرده بکشید. چند ثانیه مکث کنید سپس به حالت اول خود برگردید.

- به حالت چهار دست و پا قرار بگیرید یک دست و پای مخالف خود رابلند کنید وبکشید.

به حالت چهار دست و پا قراربگیرید پشت وکمر خودرا بکشید.

- به حالت چهار دست و پا قراربگیرید ناحیه پشت وکمر خودرا گود کنید چند ثانیه مکث نمایید سپس به حالت اول خود برگردید.

- در حالت سجده قرار گرفته و دست ها را پشت سر بگذارید. سپس برای انجام ورزش لازم است که سر، گردن و تنه را تا حدی بالا بیاورید که با لگن در یک سطح قرار بگیرند.

- روی صندلی بنشینید دستها ، کمر و پشت خودرا تاآنجاییکه ممکن است بطرف بالا بکشبد. چند ثانیه مکث نمایید سپس به حالت اول خود برگردید.

- روی صندلی بنشینید دست های خود را از پشت گردن بهم قالب نمایید. سر وتنه خودرا تا آنجا که ممکن است بطرف عقب بکشید. در این وضعیت چند ثانیه مکث کنید سپس به حالت اول خود برگردید.

-برای کشش بیشترعضلات پکتورال میتوانید بین صندلی وپشت خود حوله تا کرده ویا یک توپ مناسب قرار دهید وآرنج ها را نیز بطرف عقب بکشید.

- گوشه اتاق ایستاده و دستهایتان را روی دیوار تکیه دهید. سپس سعی کنید که تنه خود را بطرف جلو بکشید. چند ثانیه مکث نمایید سپس به حالت اول خود برگردید.

- دست ها را در امتداد شانه قرار داده و با استفاده از طناب های االستیک، دست ها را به عقب حرکت دهید طوریکه کتف ها از پشت به هم نزدیک شوند.

-روی تخت(با تشک سخت) نشسته و دو مکعب در طرفین خود قرار دهید، سپس دست ها را روی مکعب ها گذاشته و سعی نمایید تنه را به سمت بالا ببرید طوری که باسن از زمین جدا شود. چند ثانیه مکث نمایید سپس به حالت اول خود برگردید.

- چانه را به سمت عقب ببرید. حفظ این وضعیت به مدت چند ثانیه توصیه میشود.

- روی زمین دراز بکشید یک رول از جنس فوم یا یک بالشت نرم و غیره را در محلی که بیشترین قوس کیفوز حس میشود قرار دهید. سپس قسمت بالا تنه را روی این فوم به عقب ببرید. چند ثانیه مکث نمایید سپس به حالت اول خود برگردید.

- بایستید و به دیوار تکیه نمایید.مانند تمرین قبل، یک رول از جنس فوم رادر محلی که بیشترین قوس حس میشود قرار دهید و سعی نمایید که این فوم را محور قرار داده و قسمت بالای تنه را حول این فوم به عقب ببرید.